Schrijversvakschool


Columns van docenten


Dilemma's - Bennie Roeters

Dat je niet al te licht over dilemma’s moet denken, bleek vandaag. Je dient daarbij te weten dat ik (scenarioschrijver tenslotte) met meer dan gezonde belangstelling de berichten over moord- een doodslag volg. Ik ben overal voor in. Bijlmoord, vergiftiging, onvrijwillige euthanasie. Een lijk is zo geschreven, je legt hem in de berm, op een parkeerplaats of eenzaam in bed. Dan nog de dader. Je geeft hem een stevig motief en de moord is al bijna een feit.

Allemaal uit de duim gezogen. Denk je. Maar wát als je, zoals mij is gebeurd, een brief krijgt van moordenaar X uit de zwaarst bewaakte gevangenis van Nederland die er lucht van heeft gekregen dat jij zijn verhaal wilt schrijven en dat hij je graag wil helpen bij het vervaardigen van het scenario? Een échte moordenaar? Met echt bloed aan zijn handen dat, als je je neus in de envelop steekt nog steeds ruikt? Dilemma. Voordeel: je hebt een verhaal uit eerste hand dat verkoopt. Nadeel: je begeeft je op een glibberig ethisch vlak, want je gebruikt een echte moord op een echt mens om jouw verhaal te vertellen, om indruk te maken (zoals ik met dit stukje) en om brood op de plank te krijgen.

En wat heb ik gedaan om mijn dilemma richting te geven, lafaard die ik ben? Ik heb me er eerst van vergewist dat de moordenaar inderdaad nooit meer vrij kwam en daarna heb ik geschreven dat ik met hem wilde corresponderen. Het werd een fascinerend proces waarin hij zijn motieven blootlegde en mij zijn enige vriend noemde. Toen wilde hij dat ik hem hielp in zijn zaak. Dat wilde ik niet.

Vanochtend belde hij om te vertellen dat hij op proefverlof mocht. Dat hij in de stad is. Dat hij bij mij op de hoek in een café zit. Dat hij mij wil spreken.

 

Alle docentencolumns

Invalid Input
Invalid Input
Invalid Input