Schrijversvakschool


Columns van docenten


Research - Bennie Roeters

De eerstejaars scenariostudenten gingen het allemaal anders aanpakken. Dit keer zouden ze hun werk met de research afsluiten in plaats van beginnen. Er was een filmverhaal geschreven dat zich afspeelde op het vrolijke eiland Texel over monniken met een onbekende missie, een eenzame psychotherapeut , barse eilanders (uiteraard in de horeca werkzaam), een schaapherder met een bijzondere band met zijn kudde, een Duits echtpaar dat hardnekkig geloofde in het blije vakantiegevoel en natuurlijk een moord. 

De karakters waren uitgewerkt, hun motieven blootgelegd en na acht lessen was het klaar, geheel conform de richtlijnen van de Schrijversvakschool. Nu nog de research. Ze gingen met zijn allen een weekend naar Texel en de scenariodocent én de docente schrijftraining mochten mee.

We moesten eerst afrekenen met een serie slagregens, en dan zou de research toch echt beginnen, want de zon was inmiddels doorgebroken. De research ging van start in paviljoen paal 12 waar Texelse zuiglammetjes werden besteld, met Texels bier in Texelse glazen. Hier viel ook de eerste grootspraak te beluisteren, wat verwonderlijk was want de groep bestond voornamelijk uit studentes en die houden, zoals bekend, meer van kleinspraak.

Op de terugweg over schelpenpaden naar de hoofdstad Den Burg, het was een maanloze nacht, werden op de goed onderhouden huurfietsen liedjes aangeheven, zoals het meerstemmige De Uil Zat In De Olmen - een opzichtige poging om de angst voor het donker te bezweren.

Het onderzoek werd voortgezet in een kroeg met echte eilanders, die voor de fijnbesnaarde studentes misschien iets te schonkig en vrijpostig waren. Toch werden hier intimiteiten (alles in het nette) uitgewisseld in verband met het onderzoek naar de Texelse ziel.

Daarna op naar de herberg. Rond de open haard vond de eerste evaluatie plaats en kreeg de avond een literaire allure met het noemen van Vestdijk, Biesheuvel en een vergeten dichter. Literair hoogtepunt van de avond echter was het zingen van The House of the Rising Sun, aarzelend ingezet maar daarna met luide stem eindigend in community singing. Daar kan uw correspondent helaas geen verslag van doen want hij was vermoeid geraakt door de vele indrukken.

De volgende dag werd de research afgesloten met appelgebak en kon de terugreis aanvaard en de grootspraak weer opgepakt. Het verhaal, hoewel hetzelfde gebleven, is er alleen maar beter van geworden...

Alle docentencolumns

Invalid Input
Invalid Input
Invalid Input