Schrijversvakschool


Columns van docenten


Romans liegen de waarheid - Ingrid Hoogervorst

De dag waarop de student zijn vriendin doodde en daarna zichzelf was het zonnig en helder. Zomershelder, een strak blauwe hemel en van dat trillende, gele licht, kwistig uitgestrooid over de straten. Of was het druilerig en begon het ‘s avonds flink te regenen?

In september zijn alle weervarianten mogelijk. Ik weet het niet meer. Het was in 1972. De kop van de ochtendkrant luidde: ‘Student steekt vriendin dood en springt van balkon’ Er stond een grote foto bij. Dertig jaar later begon ik aan mijn tweede roman Spiegels en kwam het beeld ineens bovendrijven.

De 26-jarige man en zijn 22-jarige vriendin woonden op Uilenstede, net als ik. Ik kneedde personages van ze, bedacht hun biografie, gaf haar argumenten om de liefdesrelatie te beëindigen. Vanwege de kris waarmee hij haar de keel doorsneed, maakte ik van hem een Indische jongen, Eddy. Vervolgens deed ik wat iedere schrijver doet: ik probeerde me voor te stellen hoe die avond moest zijn verlopen. Die exercitie van mijn verbeelding verwerkte ik in mijn roman.

‘Ik heb er laatst uit voorgelezen,’ zegt een vrouw op het jaarlijkse zomerfeest van onze buurt, ‘tijdens een reünie van de familie.’ Ze noemt een naam. Uit wat ze vertelt, maak ik pas na enige tijd op dat ze de familie van de student bedoelt. Zijn zuster is haar vriendin. De moord die haar radeloze broer pleegde en zijn zelfgekozen dood hebben haar leven voorgoed getekend. ‘Ze heeft nooit de kans gekregen met iemand over die bewuste avond te praten,’ zegt mijn buurvrouw. ‘Uit schaamte nooit gedurfd ook.’
De familie was heel dankbaar. Eindelijk te weten, wat er toen in 1972 is gebeurd. Eindelijk de waarheid! Ze hadden gehuild.

Ik schrik me rot. ‘Maar ik was er niet bij,’ mompel ik. ‘Ik heb die twee nooit gekend.’
De buurvrouw kijkt me even doordringend aan, alsof ze mijn alcoholinname wil peilen: ‘Hoe kan dat? Je hebt het toch allemaal beschreven.’ Het klinkt beteuterd, ik heb iets van haar afgepakt.
‘We woonden in dezelfde studentenflat. Er stond een foto in de krant. Spiegels is een roman…’
Ze draait zich om. De rest van de avond heeft ze niet meer met me gesproken.

 

Alle docentencolumns

Invalid Input
Invalid Input
Invalid Input

Realisatie website: WebLab42